Nudności, biegunka, zaparcia czy uczucie pełności należą do najczęstszych skutków ubocznych Ozempicu, Wegovy i Mounjaro. Zwykle są najbardziej nasilone na początku leczenia oraz po zwiększeniu dawki i u wielu osób z czasem słabną. Znacznie rzadziej mogą pojawić się jednak problemy wymagające szybkiej konsultacji lekarskiej, między innymi ostre zapalenie trzustki, choroby pęcherzyka żółciowego, ciężkie odwodnienie czy reakcja alergiczna. W przypadku semaglutydu, czyli Ozempicu i Wegovy, od 2025 roku do oficjalnych informacji o leku należy również bardzo rzadkie ryzyko NAION, które może prowadzić do nagłego pogorszenia wzroku [1,2,4].
Aktualizacja: 13 września 2026 r.
Spis treści
- Ozempic, Wegovy i Mounjaro: czy mają takie same skutki uboczne?
- Jak często występują działania niepożądane?
- Najczęstsze skutki uboczne Ozempicu, Wegovy i Mounjaro
- Czy skutki uboczne GLP-1 mijają?
- Ostre zapalenie trzustki: rzadkie, ale nie do ignorowania
- Kamica żółciowa i zapalenie pęcherzyka żółciowego
- Odwodnienie i problemy z nerkami
- Zaparcia, spowolnione opróżnianie żołądka i niedrożność jelit
- Problemy ze wzrokiem: retinopatia i NAION to nie to samo
- Czy Ozempic, Wegovy i Mounjaro powodują hipoglikemię?
- Wypadanie włosów po Wegovy lub Mounjaro
- Ciężkie reakcje alergiczne
- Kiedy zgłosić się do lekarza przy Ozempicu, Wegovy lub Mounjaro?
- Jak zmniejszyć typowe skutki uboczne GLP-1?
- Czy Mounjaro ma mniej skutków ubocznych niż Wegovy lub Ozempic?
- GLP-1 przed operacją i znieczuleniem: ważna informacja
- Czy skutków ubocznych GLP-1 trzeba się bać?
- FAQ: skutki uboczne Ozempicu, Wegovy i Mounjaro
Ozempic, Wegovy i Mounjaro: czy mają takie same skutki uboczne?
Ozempic i Wegovy zawierają tę samą substancję czynną, semaglutyd, będący agonistą receptora GLP-1. Nie są jednak tym samym lekiem pod względem wskazań i stosowanych dawek. W Unii Europejskiej Ozempic jest zarejestrowany do leczenia cukrzycy typu 2, natomiast Wegovy do kontroli masy ciała u osób spełniających odpowiednie kryteria nadwagi lub otyłości [1,2].
Mounjaro zawiera tirzepatyd. Technicznie nie jest więc wyłącznie lekiem GLP-1, ponieważ pobudza jednocześnie receptory GIP i GLP-1. W UE może być stosowany zarówno w cukrzycy typu 2, jak i w leczeniu nadwagi i otyłości zgodnie ze wskazaniami rejestracyjnymi [3].
Mechanizm działania leków jest na tyle podobny, że najczęstsze działania niepożądane dotyczą przede wszystkim przewodu pokarmowego. Różnice w dawkach, populacji pacjentów, drodze podania i mechanizmie działania sprawiają jednak, że nie można traktować częstości działań niepożądanych jako prostego rankingu bezpieczeństwa.
Jak często występują działania niepożądane?
W Charakterystyce Produktu Leczniczego stosuje się określone kategorie częstości:
| Częstość | Co oznacza? |
| Bardzo często | co najmniej 1 osoba na 10 |
| Często | od 1 na 100 do mniej niż 1 na 10 |
| Niezbyt często | od 1 na 1000 do mniej niż 1 na 100 |
| Rzadko | od 1 na 10 000 do mniej niż 1 na 1000 |
| Bardzo rzadko | mniej niż 1 na 10 000 |
| Częstość nieznana | dostępne dane nie pozwalają jej wiarygodnie określić |
Największy problem przy porównywaniu Ozempicu, Wegovy i Mounjaro polega na tym, że liczby pochodzą z różnych badań. Dobrym przykładem jest semaglutyd.
W badaniach Ozempicu w dawkach 0,5 i 1 mg nudności występowały odpowiednio u 17,0% i 19,9% pacjentów, biegunka u 12,2% i 13,3%, a wymioty u 6,4% i 8,4% [1].
W badaniach STEP 1-4 z podskórnym Wegovy w dawce 2,4 mg nudności wystąpiły u 43,9% pacjentów, biegunka u 29,7%, wymioty u 24,5%, a zaparcia u 24,2%. Nie oznacza to automatycznie, że Wegovy jest „gorszy” od Ozempicu. To ta sama substancja czynna, ale stosowana w innych dawkach, wskazaniach i badana w innych populacjach. Podane wartości dotyczą konkretnie programu STEP 1-4 i nie należy ich automatycznie przenosić na wszystkie obecnie zarejestrowane schematy stosowania Wegovy [2].
Ma to szczególne znaczenie od 2026 roku. Aktualna europejska ChPL Wegovy dopuszcza zwiększenie dawki podskórnego semaglutydu do 7,2 mg raz w tygodniu u dorosłych, którzy na początku leczenia mieli BMI co najmniej 30 kg/m², po minimum 4 tygodniach stosowania dawki 2,4 mg [2]. Przy wyższej dawce profil części działań niepożądanych nie jest identyczny. Przykładowo w badaniu STEP UP zaburzenia czucia skóry, obejmujące między innymi parestezje, przeczulicę, pieczenie czy bolesność skóry, wystąpiły u 21,6% osób otrzymujących semaglutyd 7,2 mg i u 0,3% otrzymujących placebo. Większość tych zdarzeń miała nasilenie łagodne lub umiarkowane [2].
Aktualna europejska ChPL Wegovy obejmuje również postać doustną dla dorosłych, z dawką podtrzymującą 25 mg raz dziennie osiąganą po stopniowym zwiększaniu dawki. W badaniu OASIS 4 z doustnym semaglutydem 25 mg nudności wystąpiły u 46,6% pacjentów, wymioty u 30,9%, zaparcia u 20,1%, niestrawność u 18,1%, biegunka u 17,6%, a ból brzucha u 16,7%. Większość tych działań miała nasilenie łagodne lub umiarkowane [2]. To kolejny powód, dla którego danych dotyczących jednego schematu stosowania Wegovy nie należy automatycznie odnosić do wszystkich jego postaci i dawek.
W badaniach Mounjaro dotyczących redukcji masy ciała u osób bez cukrzycy nudności występowały u 24,6-33,3% pacjentów, zależnie od dawki tirzepatydu, a biegunka u 18,7-23,0%. Większość dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego miała nasilenie łagodne lub umiarkowane [3].
Najczęstsze skutki uboczne Ozempicu, Wegovy i Mounjaro
Najczęstsze są:
- nudności,
- biegunka,
- zaparcia,
- wymioty,
- ból brzucha,
- uczucie pełności,
- odbijanie i wzdęcia,
- niestrawność lub refluks.
Przy podskórnym Wegovy bardzo często zgłaszano również ból głowy i zmęczenie. W przypadku Mounjaro często mogą pojawiać się między innymi niestrawność, refluks, odbijanie czy wzdęcia [2,3].
Nie jest przypadkiem, że większość skutków ubocznych dotyczy przewodu pokarmowego. Semaglutyd i tirzepatyd wpływają na apetyt, sytość oraz motorykę układu pokarmowego. Spowolnienie opróżniania żołądka może być jednym z elementów działania leków, ale jednocześnie u części osób odpowiada za pełność, nudności, odbijanie czy gorszą tolerancję dużych posiłków [2,3].
Jeżeli chcesz dokładniej przeczytać, jak dopasować jedzenie do mniejszego apetytu, nudności i zaparć, opisałem to osobno w artykule Dieta przy Ozempicu, Wegovy i Mounjaro – co jeść przy lekach GLP-1?.
Czy skutki uboczne GLP-1 mijają?
Wiele z nich rzeczywiście słabnie wraz z trwaniem leczenia.
W badaniach STEP 1-4 z podskórnym Wegovy nudności, biegunka i wymioty nasilały się przede wszystkim w okresie zwiększania dawki, a później ich częstość stopniowo spadała. Mediana czasu trwania wynosiła 8 dni dla nudności, 3 dni dla biegunki i 2 dni dla wymiotów. Zaparcia były bardziej uporczywe, z medianą około 47 dni [2].
Podobny schemat obserwowano przy Mounjaro. Nudności, wymioty i biegunka pojawiały się częściej podczas zwiększania dawki tirzepatydu, a następnie ich częstość malała [3].
Nie oznacza to jednak, że każdy nasilony objaw należy przeczekać. Powtarzające się wymioty, brak możliwości picia, narastające odwodnienie, bardzo silny ból brzucha albo objawy utrzymujące się pomimo upływu czasu wymagają konsultacji.
Ostre zapalenie trzustki: rzadkie, ale nie do ignorowania
Ostre zapalenie trzustki należy do najważniejszych potencjalnych działań niepożądanych tej grupy leków. W aktualnej europejskiej dokumentacji semaglutydu i tirzepatydu klasyfikowane jest jako działanie niezbyt częste [1-3].
Typowym objawem jest silny i utrzymujący się ból w górnej części brzucha, który może promieniować do pleców, często z nudnościami lub wymiotami. Taki ból nie powinien być traktowany jak zwykłe mdłości po zastrzyku.
Zgodnie z aktualnymi Charakterystykami Produktów Leczniczych, w przypadku podejrzenia ostrego zapalenia trzustki semaglutyd lub tirzepatyd należy odstawić, a jeśli rozpoznanie zostanie potwierdzone, leczenia tym lekiem nie należy wznawiać [1-3].
W styczniu 2026 roku brytyjski regulator MHRA dodatkowo wzmocnił ostrzeżenia dla całej grupy GLP-1 oraz GIP/GLP-1 po zgłoszeniach rzadkich przypadków ciężkiego, w tym martwiczego i zakończonego zgonem, ostrego zapalenia trzustki [5].
Jednocześnie nie należy na tej podstawie wyciągać wniosku, że ostre zapalenie trzustki jest częstym powikłaniem semaglutydu. Metaanaliza 21 randomizowanych badań obejmująca 34 721 osób nie wykazała istotnego zwiększenia ryzyka ostrego zapalenia trzustki po semaglutydzie względem placebo [7].
Podobnie w metaanalizie 19 randomizowanych badań tirzepatydu opublikowanej w 2026 roku ostre zapalenie trzustki występowało bardzo rzadko, u około 0,22% uczestników, a analiza nie wykazała zależności między dawką 5-15 mg a ryzykiem OZT. Ze względu na małą liczbę takich zdarzeń precyzja oszacowania pozostaje jednak ograniczona [12].
Mamy więc sytuację, w której ciężkie zdarzenie jest rzadkie, a badania randomizowane nie pokazują dużego sygnału wzrostu ryzyka, ale jego potencjalna ciężkość powoduje, że objawów alarmowych nie wolno lekceważyć.
Kamica żółciowa i zapalenie pęcherzyka żółciowego
Leki inkretynowe mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem chorób pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych.
Kamica żółciowa jest wymieniona jako częste działanie niepożądane semaglutydu. W przypadku tirzepatydu kamica oraz zapalenie pęcherzyka żółciowego należą do działań niezbyt częstych [1-3].
Metaanaliza 76 randomizowanych badań obejmujących ponad 100 000 osób wykazała, że agoniści GLP-1 zwiększali względne ryzyko chorób pęcherzyka i dróg żółciowych o około 37%. W liczbach bezwzględnych oznaczało to jednak około 27 dodatkowych zdarzeń na 10 000 osób leczonych przez rok. Związek był silniejszy w badaniach dotyczących redukcji masy ciała niż w badaniach diabetologicznych [6].
Część ryzyka może wynikać nie tylko z samego działania leku. Duża i szybka utrata masy ciała również sprzyja powstawaniu kamieni żółciowych. Sygnałem alarmowym jest przede wszystkim silny ból w prawej górnej części brzucha, szczególnie jeżeli towarzyszą mu gorączka, dreszcze, wymioty albo żółte zabarwienie skóry i białek oczu.
Odwodnienie i problemy z nerkami
W przypadku semaglutydu i tirzepatydu główne ostrzeżenie dotyczące nerek wiąże się z odwodnieniem wywołanym działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego. Intensywne lub przedłużające się wymioty i biegunka mogą prowadzić do utraty płynów, zaburzeń elektrolitowych i pogorszenia funkcji nerek [1-3].
W ChPL tirzepatydu wymieniono również możliwość ostrej niewydolności nerek wtórnej do odwodnienia. Szczególnej ostrożności wymagają osoby, które już mają zaburzenia czynności nerek oraz osoby starsze, które mogą być bardziej podatne na konsekwencje utraty płynów [3].
Niepokojące są między innymi bardzo mała ilość oddawanego moczu, narastające osłabienie, zawroty głowy, niemożność przyjmowania płynów czy powtarzające się wymioty.
Zaparcia, spowolnione opróżnianie żołądka i niedrożność jelit
Zaparcie samo w sobie jest jednym z typowych działań niepożądanych Wegovy i Mounjaro. Znacznie rzadszym problemem jest istotne zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego [2,3].
W aktualnej informacji dotyczącej semaglutydu opóźnione opróżnianie żołądka znajduje się wśród niezbyt częstych działań niepożądanych, a niedrożność jelit jest wymieniona jako działanie o nieznanej częstości, zidentyfikowane między innymi na podstawie danych po wprowadzeniu leku do obrotu [1,2].Samo rzadsze wypróżnianie nie oznacza niedrożności. Alarmującym zestawem objawów jest natomiast nasilający się ból i wzdęcie brzucha, wymioty oraz brak oddawania stolca i gazów.
U osób z gastroparezą semaglutyd może powodować bardziej nasilone dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Aktualna ChPL Wegovy zaleca zachowanie ostrożności u takich pacjentów, a w przypadku ciężkiej gastroparezy stosowanie semaglutydu nie jest zalecane [2].
Tirzepatyd nie był z kolei badany u osób z ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego, w tym ciężką gastroparezą, dlatego w tej grupie powinien być stosowany ostrożnie [3].
Problemy ze wzrokiem: retinopatia i NAION to nie to samo
W kontekście semaglutydu trzeba rozdzielić dwa zupełnie różne problemy.
Retinopatia cukrzycowa
U osób z cukrzycą, szczególnie już mających retinopatię i leczonych insuliną, szybka poprawa kontroli glikemii może czasowo zwiększać ryzyko pogorszenia retinopatii.W jednym z badań powikłania retinopatii wystąpiły u 3,0% osób otrzymujących semaglutyd i u 1,8% otrzymujących placebo [1,2]. Nie jest to więc typowe zagrożenie dla każdej zdrowej osoby przyjmującej lek w leczeniu otyłości. Szczególne znaczenie ma u pacjentów z cukrzycą i istniejącą chorobą siatkówki.
NAION
W czerwcu 2025 roku komitet bezpieczeństwa EMA uznał niearterytyczną przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego, NAION, za bardzo rzadkie działanie niepożądane semaglutydu. Dotyczy to więc zarówno Ozempicu, jak i Wegovy [4].
Analizy epidemiologiczne wskazywały na około dwukrotny wzrost ryzyka względnego u dorosłych z cukrzycą typu 2, co przekładało się w przybliżeniu na jeden dodatkowy przypadek NAION na 10 000 osobolat leczenia semaglutydem [2,4].
Najważniejszy objaw to nagła utrata wzroku albo szybko postępujące pogorszenie widzenia, zwykle w jednym oku. Taka sytuacja wymaga pilnej oceny okulistycznej. Jeżeli NAION zostanie potwierdzone, zgodnie z aktualną informacją o produkcie leczenie semaglutydem należy przerwać [1,2,4].
Czy Ozempic, Wegovy i Mounjaro powodują hipoglikemię?
Same semaglutyd i tirzepatyd mają stosunkowo niewielki potencjał wywoływania ciężkiej hipoglikemii.
Sytuacja zmienia się, jeżeli lek jest stosowany równocześnie z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika. Wtedy ryzyko hipoglikemii wyraźnie rośnie i lekarz może potrzebować skorygować dawki pozostałych leków przeciwcukrzycowych [1-3].
Objawy hipoglikemii mogą obejmować drżenie, zimne poty, silny głód, kołatanie serca, zaburzenia koncentracji, senność czy splątanie.
Dla osoby stosującej Wegovy lub Mounjaro z powodu otyłości, która nie choruje na cukrzycę i nie przyjmuje insuliny ani leków zwiększających wydzielanie insuliny, ciężka hipoglikemia nie należy do typowych problemów terapii.
Wypadanie włosów po Wegovy lub Mounjaro
Wypadanie włosów figuruje obecnie w europejskiej dokumentacji zarówno Wegovy, jak i Mounjaro, przede wszystkim w kontekście leczenia nadwagi i otyłości [2,3].
Metaanaliza opublikowana w 2026 roku obejmująca dziewięć badań interwencyjnych wykazała wyższe ryzyko wypadania włosów u osób stosujących leki GLP-1 niż w grupach placebo. Łączna częstość wypadania włosów w analizie jednoramiennej wynosiła około 3,9% [9].
Dane nie pozwalają jednak jeszcze jednoznacznie określić, w jakim stopniu wypadanie włosów jest bezpośrednim efektem działania leku, a w jakim wiąże się z samą redukcją masy ciała.
Ciekawe są pod tym względem dane z aktualnej ChPL Wegovy. W badaniach podskórnego semaglutydu wypadanie włosów występowało u 2,5% leczonych wobec 1,0% osób otrzymujących placebo. W badaniach STEP UP z dawką 7,2 mg było to odpowiednio 5,3% i 1,0%. Wypadanie włosów raportowano częściej u osób, które straciły co najmniej 20% masy ciała. Większość przypadków miała łagodne nasilenie, a u większości pacjentów problem ustępował mimo kontynuowania leczenia [2].
W badaniu OASIS 4 z doustnym Wegovy 25 mg wypadanie włosów wystąpiło u 6,4% leczonych i u 2,0% osób otrzymujących placebo. Wszystkie zdarzenia miały nasilenie łagodne lub umiarkowane, a połowa ustąpiła do końca badania [2].
Samo pojawienie się wypadania włosów nie oznacza więc, że lek „uszkadza mieszki włosowe”. Jeżeli problem jest wyraźny, warto ocenić między innymi tempo redukcji masy ciała, podaż energii i białka oraz możliwe niedobory żywieniowe.
Ciężkie reakcje alergiczne
Reakcje anafilaktyczne należą do rzadkich działań niepożądanych [1-3].
Gwałtownie narastający obrzęk języka, warg lub gardła, problemy z oddychaniem albo połykaniem oraz objawy ciężkiej reakcji alergicznej wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.W takiej sytuacji nie czekamy na planowaną wizytę u lekarza.
Kiedy zgłosić się do lekarza przy Ozempicu, Wegovy lub Mounjaro?
Najbardziej praktyczny jest podział według rodzaju objawów, a nie sama lista działań niepożądanych.
| Objaw | Co może oznaczać? | Co zrobić? |
| Łagodne nudności, pełność, odbijanie | typowe działanie leku | obserwacja, dostosowanie posiłków |
| Łagodna biegunka lub zaparcie | częste działanie niepożądane | obserwacja; konsultacja, jeśli problem się utrzymuje |
| Powtarzające się wymioty lub nasilona biegunka | ryzyko odwodnienia | skontaktować się z lekarzem |
| Brak możliwości picia, bardzo mało moczu, silne osłabienie | istotne odwodnienie | pilna konsultacja |
| Silny, uporczywy ból brzucha promieniujący do pleców | możliwe ostre zapalenie trzustki | pilna pomoc medyczna |
| Silny ból prawego podżebrza, gorączka, żółtaczka | możliwy problem z pęcherzykiem lub drogami żółciowymi | pilna ocena lekarska |
| Narastające wzdęcie, ból, wymioty, brak stolca i gazów | możliwa niedrożność | pilna pomoc medyczna |
| Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku przy semaglutydzie | możliwe NAION | pilna ocena okulistyczna |
| Obrzęk języka lub gardła, duszność | ciężka reakcja alergiczna | natychmiastowa pomoc, 112 |
Jak zmniejszyć typowe skutki uboczne GLP-1?
W przypadku łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych często pomaga dopasowanie wielkości i składu posiłków [11].
Duże porcje są zwykle trudniejsze do tolerowania niż mniejsze. Przy nudnościach i uczuciu zalegania problemem mogą być również bardzo tłuste, smażone i ciężkostrawne posiłki. Jedzenie powoli i kończenie posiłku po pojawieniu się wyraźnej sytości może być istotniejsze niż trzymanie się porcji, którą wcześniej jadłeś bez problemu [11].
Przy biegunce i wymiotach szczególnego znaczenia nabiera podaż płynów. Przy zaparciach trzeba spojrzeć jednocześnie na ilość wypijanej wody, błonnika, całkowitą ilość jedzenia i aktywność [11].
Nie powinno się natomiast samodzielnie przyspieszać zwiększania dawki po to, żeby szybciej schudnąć. Działania żołądkowo-jelitowe są wyraźnie częstsze podczas eskalacji dawki zarówno przy semaglutydzie, jak i tirzepatydzie [2,3].
Jeżeli podczas zwiększania dawki pojawiają się istotne dolegliwości, dalsze postępowanie warto omówić z lekarzem. Aktualna ChPL podskórnego Wegovy przewiduje możliwość opóźnienia eskalacji dawki albo powrotu do poprzedniej dawki do czasu poprawy objawów [2].
Jeżeli mniejszy apetyt powoduje bardzo szybki spadek masy ciała, dobrym punktem odniesienia będzie również artykuł Ile można schudnąć w miesiąc? Realne tempo odchudzania oraz Ile kalorii jeść, żeby schudnąć? Jak ustalić deficyt kaloryczny.
Czy Mounjaro ma mniej skutków ubocznych niż Wegovy lub Ozempic?
Nie da się uczciwie odpowiedzieć na to pytanie na podstawie porównania procentów z trzech ulotek.
Wegovy i Ozempic zawierają ten sam semaglutyd, ale są stosowane w innych dawkach i badane w innych populacjach. Tirzepatyd działa dodatkowo przez receptor GIP, a częstość działań niepożądanych zależy także od dawki, szybkości jej zwiększania, chorób współistniejących i przyjmowanych leków.
Mamy natomiast bezpośrednie badanie SURMOUNT-5, w którym osoby z otyłością bez cukrzycy otrzymywały podskórnie tirzepatyd albo semaglutyd przez 72 tygodnie. W obu grupach najczęstszymi działaniami niepożądanymi były problemy żołądkowo-jelitowe, zazwyczaj łagodne lub umiarkowane i pojawiające się głównie podczas zwiększania dawki [8].
Nie ma więc podstaw, żeby wybierać lek wyłącznie według hasła „ten ma najmniej skutków ubocznych”. Bezpieczeństwo trzeba rozpatrywać razem ze wskazaniem do leczenia, skutecznością, chorobami współistniejącymi i indywidualną tolerancją.
GLP-1 przed operacją i znieczuleniem: ważna informacja
Semaglutyd i tirzepatyd mogą opóźniać opróżnianie żołądka. Z tego powodu przed operacją, gastroskopią lub innym zabiegiem wymagającym znieczulenia ogólnego albo głębokiej sedacji należy poinformować lekarza i anestezjologa o stosowaniu Ozempicu, Wegovy lub Mounjaro [1-3,10].
EMA zwraca uwagę, że u części pacjentów treść pokarmowa może pozostawać w żołądku pomimo standardowego okresu pozostawania na czczo, co potencjalnie zwiększa ryzyko aspiracji podczas znieczulenia lub głębokiej sedacji [10].
Nie oznacza to, że każda osoba powinna samodzielnie odstawić lek przed zabiegiem. Decyzję dotyczącą dalszego stosowania leku, czasu ostatniej dawki oraz przygotowania do zabiegu należy ustalić z zespołem prowadzącym zabieg.
Czy skutków ubocznych GLP-1 trzeba się bać?
Ozempic, Wegovy i Mounjaro nie są lekami pozbawionymi działań niepożądanych. Nie są też lekami, po których ciężkie powikłania stanowią codzienność.
Najczęstszym scenariuszem są problemy żołądkowo-jelitowe, szczególnie podczas rozpoczynania terapii i zwiększania dawki. U wielu pacjentów ich nasilenie z czasem maleje [2,3].
Poważne działania niepożądane występują znacznie rzadziej, ale wymagają znajomości konkretnych objawów alarmowych. Silnego bólu brzucha promieniującego do pleców, powtarzających się wymiotów z odwodnieniem, nagłej utraty wzroku czy ciężkiej reakcji alergicznej nie należy traktować jako zwykłego elementu „przyzwyczajania się” do leku.
W leczeniu otyłości nie chodzi ani o demonizowanie farmakoterapii, ani o traktowanie jej jak obojętnego suplementu. Jest to leczenie medyczne, które powinno być prowadzone przez lekarza, a dieta i sposób redukcji masy ciała powinny być dostosowane do działania leku.
Jeżeli stosujesz Wegovy, Mounjaro lub Ozempic i chcesz wykorzystać terapię jak najlepiej, nie zostawiaj diety przypadkowi. Jako dietetyk online specjalizujący się w pracy z osobami z nadwagą i otyłością pomogę Ci ustalić, ile jeść, jak zadbać o odpowiednią ilość białka i jak dopasować jadłospis do mniejszego apetytu, nudności, zaparć czy szybkiego spadku masy ciała. Napisz do mnie i sprawdź, jak może wyglądać współpraca.
FAQ: skutki uboczne Ozempicu, Wegovy i Mounjaro
Jakie są najczęstsze skutki uboczne Ozempicu?
Najczęściej występują nudności i biegunka. Częste są również wymioty, ból brzucha, zaparcia, niestrawność, refluks, odbijanie i wzdęcia. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe są zwykle najbardziej nasilone podczas rozpoczynania terapii i zwiększania dawki [1].
Jakie są najczęstsze skutki uboczne Wegovy?
Najczęstsze działania niepożądane Wegovy dotyczą przewodu pokarmowego. W badaniach STEP 1-4 z podskórnym semaglutydem 2,4 mg nudności zgłaszało 43,9% pacjentów, biegunkę 29,7%, wymioty 24,5%, a zaparcia 24,2%. W badaniu OASIS 4 z doustnym Wegovy 25 mg nudności wystąpiły u 46,6% pacjentów, wymioty u 30,9%, zaparcia u 20,1%, niestrawność u 18,1%, biegunka u 17,6%, a ból brzucha u 16,7% [2].
Jakie są najczęstsze skutki uboczne Mounjaro?
Najczęstsze są nudności, biegunka, wymioty, ból brzucha i zaparcia. Objawy żołądkowo-jelitowe występują szczególnie często podczas zwiększania dawki i zwykle stają się rzadsze wraz z czasem leczenia [3].
Po jakim czasie mijają skutki uboczne GLP-1?
Nie ma jednej wartości dla wszystkich objawów. W badaniach STEP 1-4 z podskórnym Wegovy mediana czasu trwania nudności wynosiła 8 dni, biegunki 3 dni, a wymiotów 2 dni. Zaparcia utrzymywały się wyraźnie dłużej, z medianą 47 dni. Nie oznacza to jednak, że u każdej osoby objawy będą trwały dokładnie tyle samo [2].
Czy ból brzucha po Ozempicu jest normalny?
Łagodny ból brzucha może być częstym działaniem niepożądanym semaglutydu. Silny i utrzymujący się ból, szczególnie promieniujący do pleców, wymaga pilnej konsultacji ze względu na możliwość ostrego zapalenia trzustki [1,5].
Czy Ozempic może uszkodzić trzustkę?
Ostre zapalenie trzustki jest wymieniane jako możliwe, niezbyt częste działanie niepożądane semaglutydu. Jednocześnie metaanaliza 21 badań randomizowanych nie wykazała zwiększonego ryzyka ostrego zapalenia trzustki względem placebo. Objawów mogących sugerować OZT nie należy jednak ignorować [1,7].
Czy Mounjaro może powodować zapalenie trzustki?
Tak. Ostre zapalenie trzustki znajduje się wśród niezbyt częstych działań niepożądanych tirzepatydu. Silny i uporczywy ból brzucha promieniujący do pleców wymaga pilnej oceny medycznej [3]. Metaanaliza randomizowanych badań z 2026 roku wskazuje jednak, że OZT podczas leczenia tirzepatydem pozostaje bardzo rzadkim zdarzeniem [12].
Czy Wegovy może powodować problemy ze wzrokiem?
Semaglutyd może wiązać się z ryzykiem powikłań retinopatii u niektórych osób z cukrzycą. Od 2025 roku EMA klasyfikuje również NAION jako bardzo rzadkie działanie niepożądane semaglutydu. Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku wymaga pilnej konsultacji [2,4].
Czy Wegovy może powodować mrowienie albo pieczenie skóry?
Tak. Zaburzenia czucia skóry, obejmujące między innymi parestezje, przeczulicę, pieczenie lub bolesność skóry, są opisane w aktualnej ChPL Wegovy. W badaniach podskórnej dawki 2,4 mg występowały u 2,1% leczonych wobec 1,2% w grupie placebo. W badaniu STEP UP z dawką 7,2 mg częstość wynosiła 21,6% wobec 0,3% w grupie placebo. W badaniu OASIS 4 z doustnym Wegovy takie objawy zgłosiło 4,9% leczonych i żadna osoba z grupy placebo [2].
Czy można mieć skutki uboczne dopiero po zwiększeniu dawki?
Tak. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe zarówno po semaglutydzie, jak i tirzepatydzie są szczególnie częste podczas eskalacji dawki [2,3].
Czy przy skutkach ubocznych trzeba odstawić lek?
Nie każde działanie niepożądane wymaga zakończenia terapii. Łagodne nudności czy przejściowe zaparcia często można opanować bez odstawiania leku. Silny ból brzucha, powtarzające się wymioty, znaczne odwodnienie, nagłe zaburzenia widzenia czy reakcja alergiczna wymagają natomiast pilnej konsultacji i decyzji lekarza dotyczącej dalszego leczenia.
W przypadku podejrzenia ostrego zapalenia trzustki aktualne Charakterystyki Produktów Leczniczych zalecają przerwanie stosowania semaglutydu lub tirzepatydu, a po potwierdzeniu OZT nie należy ponownie rozpoczynać leczenia tym lekiem [1-3].
Przemysław Kozak – Trener i dietetyk online
Bibliografia
- European Medicines Agency. Ozempic: EPAR – Product Information [Internet]. Amsterdam: European Medicines Agency; 2026 [updated 2026 Aug 25; cited 2026 Sep 13].
- European Medicines Agency. Wegovy: EPAR – Product Information [Internet]. Amsterdam: European Medicines Agency; 2026 [updated 2026 Aug 26; cited 2026 Sep 13].
- European Medicines Agency. Mounjaro: EPAR – Product Information [Internet]. Amsterdam: European Medicines Agency; 2026 [updated 2026 Aug 28; cited 2026 Sep 13].
- European Medicines Agency. PRAC concludes eye condition NAION is a very rare side effect of semaglutide medicines Ozempic, Rybelsus and Wegovy [Internet]. Amsterdam: European Medicines Agency; 2025 Jun 6 [cited 2026 Sep 13].
- Medicines and Healthcare products Regulatory Agency. GLP-1 receptor agonists and dual GLP-1/GIP receptor agonists: strengthened warnings on acute pancreatitis, including necrotising and fatal cases [Internet]. London: MHRA; 2026 Jan 29 [cited 2026 Sep 13].
- He L, Wang J, Ping F, Yang N, Huang J, Li Y, et al. Association of glucagon-like peptide-1 receptor agonist use with risk of gallbladder and biliary diseases: a systematic review and meta-analysis of randomized clinical trials. JAMA Intern Med. 2022;182(5):513-519.
- Masson W, Lobo M, Barbagelata L, Lavalle-Cobo A, Nogueira JP. Acute pancreatitis due to different semaglutide regimens: an updated meta-analysis. Endocrinol Diabetes Nutr. 2024;71(3):124-132.
- Aronne LJ, Bade Horn D, le Roux CW, Ho W, Falcon BL, Gomez Valderas E, et al; SURMOUNT-5 Trial Investigators. Tirzepatide as compared with semaglutide for the treatment of obesity. N Engl J Med. 2025;393(1):26-36.
- Cheng PL, Chang HC. Glucagon-like peptide-1 receptor agonists and hair loss: a systematic review and meta-analysis. Diabetes Res Clin Pract. 2026;237:113333.
- European Medicines Agency. Meeting highlights from the Pharmacovigilance Risk Assessment Committee (PRAC) 8-11 July 2024 [Internet]. Amsterdam: European Medicines Agency; 2024 Jul 12 [cited 2026 Sep 13].
- Gorgojo-Martínez JJ, Mezquita-Raya P, Carretero-Gómez J, Castro A, Cebrián-Cuenca A, de Torres-Sánchez A, et al. Clinical recommendations to manage gastrointestinal adverse events in patients treated with GLP-1 receptor agonists: a multidisciplinary expert consensus. J Clin Med. 2022 Dec 24;12(1):145.
- Benny O, Agarwal A, Alecock H, Ganapathy Subramani R, Pawar A, Shams Z, et al. Dose-response analysis of tirzepatide and acute pancreatitis: an international systematic review and quantitative meta-analysis of randomised trials. Pancreatology. 2026;26(4):552-565.
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej. Rozpoczęcie, zmiana dawki lub odstawienie leków stosowanych w leczeniu cukrzycy i otyłości powinny być ustalane z lekarzem.